Ομορφα Ταξιδια

Προτεινομενη Αναρτηση

Ο άστεγος που πλούτισε και προσλαμβάνει μόνο άστεγους και ανθρώπους με ειδικές ανάγκες

Ο Drew Goodall είχε μια μεγάλη αγάπη, την ηθοποιία. Στα 20 του, μετά τις σπουδές του στην υποκριτική, κατάφερε να κάνει πραγματικότητα το ό...

Taxidia Zohs

Ο άστεγος που πλούτισε και προσλαμβάνει μόνο άστεγους και ανθρώπους με ειδικές ανάγκες



Ο Drew Goodall είχε μια μεγάλη αγάπη, την ηθοποιία. Στα 20 του, μετά τις σπουδές του στην υποκριτική, κατάφερε να κάνει πραγματικότητα το όνειρό του και να παίξει δίπλα σε μεγάλα ονόματα του Χόλυγουντ, όπως ο Μπραντ Πιτ και ο Χιου Γκραντ. Μπορεί οι ρόλοι να ήταν μικροί σε ταινίες όπως το «Snatch» και το «About a boy» όμως ο Drew, ακόμα και έτσι, δήλωνε το «παρών» στα στούντιο και τη μαγεία του σινεμά.

Και μέσα σε αυτή την καθημερινότητα ήρθε μια κριτική για την υποκριτική του δεινότητα που τον καταρράκωσε και έμελλε να του αλλάξει συθέμελα τη ζωή. «Διέλυσε την αυτοπεποίθησή μου. Σκέφτηκα “δεν το θέλω πια όλο αυτό, δεν θέλω να το κάνω άλλο. Και έτσι σταμάτησα”» είχε πει στη βρετανική ιστοσελίδα IBTimes.

Τα χρήματα που είχε βγάλει άρχισαν να τελειώνουν και εκείνος αρνούνταν πεισματικά να πει στους γονείς του τι είχε συμβεί. «Ήταν μεγάλη υπόθεση για μένα να μην μπορώ να λέω ότι εργάζομαι. Δεν ήθελα να αντικρίσω τους γονείς μου. Όταν είχα φύγει από το σπίτι ήμουν η μεγάλη ελπίδα τους. Δεν ήθελα να έρθω αντιμέτωπος με την αγανάκτηση που θα μου δημιουργούσε η επιστροφή στο σπίτι με την ουρά στα σκέλια. Και κάπως έτσι σταμάτησα να πληρώνω το νοίκι» είπε.



Ο νοικάρης του τον πέταξε έξω από το σπίτι και για έξι μήνες τη δεκαετία του ’90 σπίτι του έγινε ο δρόμος. Ο άστεγος, πια, Drew έδινε κάθε μέρα αγώνα για την επιβίωσή του, ζητιανεύοντας για λίγο φαγητό. Δεν ήταν λίγες οι φορές που ξυλοκοπήθηκε από μέθυσους και άλλους άστεγους στη μάχη της επικράτησης στα πεζοδρόμια και τα πάρκα.

Στην προσπάθειά του να πάρει «μυρωδιά» από την υποκριτική που λάτρευε συνήθιζε να κοιμάται σε χαρτόνια έξω από το London Academy of Performing Arts. «Ήταν τόσο παράξενο να ξυπνάς δίπλα σε κάποιον που φορούσε το κουστούμι του Ερρίκου VIII. Αν αργούσα να ξυπνήσω το πρωί και ερχόταν κόσμος έπρεπε να κρυφτώ και να εμφανιστώ ξανά όταν όλοι είχαν φύγει» είχε πει.

Η ψυχολογία του ήταν καταρρακωμένη αναλογιζόμενος τη μέχρι τότε πορεία της ζωής του. «Όταν ζεις στο δρόμο έχεις ατελείωτες ώρες που δεν κάνεις τίποτα. Ποιος είμαι; Τι κάνω; Αυτές οι ερωτήσεις με είχαν οδηγήσει στην κατάθλιψη».

Όσο ξαφνικά όμως χάλασε η ζωή του τόσο ξαφνικά έφτιαξε…

Η τυχαία γνωριμία και η δημιουργία της επιχείρησης Sunshine Shoeshine



Η ζωή στο δρόμο είχε και κάποιες ακτίνες αισιοδοξίας. Αυτή η επαφή του Drew με τους άγνωστους περαστικούς, οι μικρές στιγμές επικοινωνίας, έφερναν κάποιες φορές το χαμόγελο ξανά στα χείλη του. Ένας από αυτούς τους χιλιάδες καθημερινούς περαστικούς άλλαξε όλη τη ζωή του. Του πρότεινε να αρχίσει να γυαλίζει παπούτσια και έτσι να βγάζει κάποια χρήματα που θα του εξασφάλιζαν, έστω, την τροφή του. Χρησιμοποιώντας κάποια από τα χρήματά που είχε συγκεντρώσει ζητιανεύοντας αγόρασε μια βούρτσα και ένα κουτί βερνίκι και κατευθύνθηκε προς την οικονομική περιοχή του Λονδίνου για να κάνει πράξει όσα του είχε προτείνει ο περαστικός.

Χωρίς άδεια για τη δουλειά που έκανε στο δρόμο έπρεπε να είναι ιδιαίτερα προσεχτικός με την Αστυνομία, που κάθε φορά που τον έβλεπε τον μετακόμιζε σε άλλο σημείο, απειλώντας τον με σύλληψη.

Έξι μήνες πέρασε ο Drew γυαλίζοντας παπούτσια στο δρόμο για 2 λίρες τη φορά. Μία μέρα ένας από τους τακτικούς κουστουμαρισμένους πελάτες τους του είπε να πάει στο γραφείο όπου δούλευε για να γυαλίζει τα παπούτσια των εργαζόμενων. Η ανταπόκριση ήταν μεγάλη. Έτσι άρχισε να μεγαλώνει την «επιχείρησή» του πηγαίνοντας καθημερινά σε τράπεζες και χρηματοπιστωτικά ιδρύματα για να περιποιείται τους άνδρες που ντύνονταν στην πένα.

Το πελατολόγιο μεγάλωνε, το ίδιο και τα έσοδά του. Και έτσι ο Drew έκανε πράξη το γνωμικό της γαλλίδας συγγραφέα Μαργκερίτ Γιουρσενάρ «χρειάζεται πάντα μια δόση τρέλας για να αντιμετωπίσεις το πεπρωμένο» και το 2012 έφτιαξε την επιχείρηση «Sunshine Shoeshine».

Τα κέρδη και η πρόσληψη ανέργων και ατόμων με ειδικές ανάγκες



Μέρα με τη μέρα το «Sunshine Shoeshine» επεκτεινόταν και σήμερα έχει φτάσει να συνεργάζεται με σημαντικές επιχειρήσεις σε ολόκληρο το Λονδίνο που θεωρούν απαραίτητο το γυάλισμα των παπουτσιών των στελεχών τους. Τα ετήσια κέρδη φτάνουν και συχνά ξεπερνούν τις 250.000 ευρώ και τα περισσότερα από αυτά ο Drew τα δίνει για φιλανθρωπικούς σκοπούς.

Υπάρχει όμως κάτι άλλο που κάνει τον 43χρονο περήφανο για όσα έχει καταφέρει και προκαλεί το θαυμασμό και την επιβράβευση των άλλων. Ποτέ δεν ξέχασε τι πέρασε για γίνει επιχειρηματίας. Έτσι στελεχώνει το Sunshine Shoeshine κυρίως με άστεγους και άτομα με ειδικές ανάγκες.

«Δεν υπάρχει μαγικό κουμπί να το πατήσεις και να εξαφανίσεις το θέμα των αστέγων. Θα υπάρχει πάντα. Αλλά αν δώσεις σε κάποιον λίγο από το χρόνο σου, του μιλήσεις, μπορείς να βρεις μια λύση» λέει στο Reuters.

Μέχρι σήμερα έχει δώσει εργασία σε 40 ανήμπορους ανθρώπους που ζούσαν στο δρόμο, δίνοντάς τους επίσης τη δυνατότητα να επιλέξουν σε ποιον φιλανθρωπικό οργανισμό θα δώσουν μέρος των κερδών από το γυάλισμα των παπουτσιών.

Ένας από αυτούς είναι και ο 45χρονος Alan Walton, που για 15 χρόνια ήταν άνεργος, αντιμετωπίζοντας προβλήματα υγείας, καθώς από το ένα μάτι δεν έβλεπε, αλλά και ψυχολογικά προβλήματα.

Tα λόγια του για το αφεντικό του συγκινούν. «Μου έχει δώσει ένα σκοπό, μου δίνει αυτοπεποίθηση. Με έχει κάνει να νιώθω άνθρωπος. Έχοντας δουλειά και προϋπηρεσία νιώθω ότι έχω μέλλον, που δεν είχα πριν. Αν δεν έχεις προϋπηρεσία και προσόντα οι εργοδότες δεν βλέπουν τίποτα σε σένα. Και αυτό μου το έδωσε το Sunshine» λέει στο BBC.
Και ο Drew έχει ένα μήνυμα να δώσει σε όλους αυτούς που βιώνουν μια κατάσταση ίδια με αυτή που βίωσε παλιότερα. «Μην το παίρνετε τόσο σοβαρά. Σίγουρα είναι μια δύσκολη κατάσταση αλλά αν την αντιμετωπίσετε σαν παιχνίδι, ξαφνικά τα πράγματα γίνονται ευκολότερα. Ακόμα φοβάμαι ότι αύριο μπορεί να χάσω τα πάντα, όλα είναι πιθανά. Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα στο οπλοστάσιό σου είναι να είσαι ταπεινός και να λες θα χαρώ όσα έχω τώρα».
Οι καλύτερες προσφορές ξενοδοχείων στην Ελλάδα!Κάντε κλικ εδώ!
Taxidia Zohs

Για μία θέση στο όνειρο: Θεσσαλονίκη – Βαρκελώνη με τρένο



Με το πάσο του InterRail επιβιβαζόμαστε στο τρένο με προορισμό τη Βαρκελώνη και ενδιάμεσους σταθμούς μερικές από τις ομορφότερες πόλεις της Ευρώπης. Αυτό το ταξίδι το ονειρευόμασταν καιρό.
Τι είναι το InterRail;

Πρόκειται για μια κάρτα που σας επιτρέπει να κάνετε απεριόριστα ταξίδια στην Ευρώπη. Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να επιβιβαστείτε σε ένα τρένο κάπου στην Ευρώπη και να ξεκινήσετε να ταξιδεύετε όπου εσείς θέλετε. Με το InterRail Global μπορείτε να ταξιδέψετε σε 30 ευρωπαϊκές χώρες μέσα σε 5 (από €200), 7 (από €246), 10 (από €292) ή 15 (από €361) μέρες ταξιδιού.

Αυτό σημαίνει, για παράδειγμα, ότι μέσα σε ένα μήνα μπορείτε να επιβιβαστείτε σε απεριόριστα δρομολόγια τρένων και να ταξιδεύετε για 7 ημέρες, όχι φυσικά συνεχόμενα αλλά με την άνεσή σας.

Έτσι, αν ξεκινήσετε το ταξίδι τη μια μέρα και ως την επόμενη αλλάξετε 10 τρένα, πάλι μια ταξιδιωτική ημέρα θα χρεωθείτε. Η κάρτα αυτή είναι ιδανική γιατί δεν θα είστε στο τρένο κάθε μέρα, αλλά θα σταματάτε εδώ και εκεί όπου θα μένετε για δύο ή τρεις ημέρες και θα χρεώνεστε μόνο για τις μέρες που ταξιδεύετε.



Μια καλή ιδέα είναι να βλέπετε κάθε πόλη την ημέρα και να ταξιδεύετε με νυχτερινό τρένο γλιτώνοντας χρόνο αλλά και το κόστος διανυκτέρευσης σε ξενοδοχείο. Και το επόμενο πρωί θα βρίσκεστε ήδη σε νέα πόλη! Tip: Ο κανόνας των 7μμ. για τα νυχτερινά τρένα θα σας γλιτώσει μια ημέρα ταξιδιού!

Αν χρησιμοποιείτε ένα απευθείας νυχτερινό τρένο που αναχωρεί μετά τις 7 το βράδυ και ταξιδεύετε με αυτό μέχρι τις 04:00 το πρωί (ή αργότερα), μετράει μόνο η επόμενη ημέρα ως ΜΙΑ από τις ημέρες ταξιδιού σας.

Δείτε περισσότερα και φυσικά κλείστε θέσεις, εδώ: https://gr.rail.cc


Βελιγράδι, Σερβία



Αφετηρία του ταξιδιού η Θεσσαλονίκη από όπου με το καθημερινό δρομολόγιο του ΟΣΕ φτάνουμε στο Βελιγράδι μέσω Σκοπίων.

Ιδιαίτερη ατμόσφαιρα, έντονη νυχτερινή ζωή και χαλαρούς μεσογειακούς ρυθμούς θα συναντήσει όποιος επισκεφθεί την πρωτεύουσα της Σερβίας, το Βελιγράδι, που βρίσκεται στις όχθες του Σάβου, ενός παραποτάμου του Δούναβη. Η πανέμορφη γραφική πόλη που στα σέρβικα σημαίνει Λευκή πόλη, έχει μεγάλη ιστορία καθώς είναι μια από τις παλαιότερες πόλεις της Ευρώπης, χτισμένη από τους Κέλτες τον τρίτο αιώνα π.Χ.

Τα καταπράσινα μεγάλα της πάρκα και τα εντυπωσιακής αρχιτεκτονικής κτίρια κερδίζουν τον επισκέπτη, ενώ διαθέτει και έντονη νυχτερινή ζωή. Η πολύπαθη αυτή πόλη με την μακραίωνη ιστορία χαρακτηρίζεται και «Βερολίνο των Βαλκανίων» λόγω της έντονης πολιτιστικής της κίνησης.

Αξίζει να επισκεφθεί κανείς το ναό του Αγίου Σάββα, μια ορθόδοξη εκκλησία που είναι αφιερωμένη στον ιδρυτή της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Ο πεζόδρομος της ή αλλιώς ο δρόμος του πρίγκιπα Μιχαήλ φιλοξενεί μεγαλοπρεπή κτίσματα από το 1870 και ακολουθεί το βασικό δίκτυο της Ρωμαϊκής πόλης Σιγγιδών.

Παράλληλα, δεν πρέπει να παραλείψει κανείς να βολτάρει στο γραφικό πέτρινο πεζόδρομο Skadarlija και να απολαύσει τοπική βαλκανική μουσική από τους καλλιτέχνες του δρόμου που είναι ντυμένοι με παραδοσιακά ρούχα.


Λουμπλιάνα, Σλοβενία



Από το Βελιγράδι επόμενος προορισμός είναι η πρωτευουσα της Σλοβενίας. Το όνομά της προέρχεται από τη σλοβένικη λέξη »πολυαγαπημένος». Είναι ανέλπιστα όμορφη με τα μικρά μπαρόκ κτίριά της, τις πέτρινες γέφυρες, το ρομαντικό κάστρο στην κορυφή του λόφου και τις λιθόστρωτες πλατείες γεμάτες με café.

Μπορεί να μην είναι η Πράγα αλλά οι κάτοικοί της είναι ευγενικοί και δεν διστάζουν να σε βοηθήσουν. Είναι μια πόλη-μινιατούρα, ασφαλής, εύκολη να τη γυρίσεις και να την ερωτευτείς. Σε σύγκριση με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες μοιάζει να μη θέλει τον μαζικό τουρισμό: δεν θα βρείτε boutique ξενοδοχεία, τα καταστήματα κλείνουν το Σάββατο το μεσημέρι, ενώ τα μουσεία και οι γκαλερί δεν δέχονται επισκέψεις μέσα στο Σαββατοκύριακο.

Την ομορφιά της την οφείλει στο Σλοβένο αρχιτέκτονα Joze Plecnik, ο οποίος είναι για τη Λιουμπλιάνα ό,τι είναι ο Gaudi για τη Βαρκελώνη. Ο Plecnik έχτισε εδώ γέφυρες (πιο γνωστή η Triple Bridge, που αποτελεί και σύμβολο της πόλης), εκκλησίες, μια εκπληκτική βιβλιοθήκη και ένα κοιμητήριο όπου το νεοκλασικό συναντά το αρ ντεκό.

Μην παραλείψετε να παρακολουθήσετε τη λειτουργία στην ορθόδοξη εκκλησία των Αγίων Κύριλλου και Μεθόδιου, όπου θα θαυμάσετε την τοιχογραφία του Αγίου Γεωργίου που σκοτώνει το δράκο. Γενικότερα οι δράκοι είναι αγαπημένο μοτίβο της πόλης: θα τους δείτε παντού και αυτό γιατί ένας μύθος λέει ότι την πόλη ίδρυσε ο Ιάσωνας με τους Αργοναύτες, στο σημείο ακριβώς όπου σκότωσε ένα φοβερό δράκο.


Βιένη, Αυστρία



Έξι δρομολόγια πραγματοποιούνται καθημερινά από τη Λουμπλιάνα με προορισμό τη Βιέννη. Η πρωτεύουσα της Αυστρίας αποτελεί μία από τις λαμπρότερες μητροπόλεις της Ευρώπης καθώς γνώρισε τους τελευταίους αιώνες περιόδους σπουδαίας πνευματικής άνθησης συγκεντρώνοντας σημαντικούς καλλιτέχνες, μουσικούς και ανθρώπους του πνεύματος.

Επίσης, υπήρξε το κέντρο της λαμπρής αυτοκρατορίας των Αψβούργων παίζοντας και σπουδαίο πολιτικό ρόλο στις εξελίξεις στη Γηραιά Ήπειρο ενώ για πολλές δεκαετίες ήταν το σημαντικότερο οχυρό της Χριστιανοσύνης απέναντι στην οθωμανική λαίλαπα.

Τα παλάτια, τα μέγαρα και η εν γένει ατμόσφαιρα της «αυτοκρατορικής» Βιέννης συνυπάρχει αρμονικά με το σύγχρονο πρόσωπο της και επομένως ενδείκνυται για επισκέπτες όλων των ηλικιών και των ενδιαφερόντων.


Βενετία, Ιταλία



Επτά δρομολόγια συνδέουν την Βιέννη με τη Βενετία. Η πρωτεύουσα της περιφέρειας του Βενέτο, στα βορειοανατολικά της Ιταλίας, κατά µήκος της ακτογραµµής µεταξύ των εκβολών των ποταµών Πάδου και Πιάβε, δικαιώνει διαχρονικά το ότι ανήκει στα πλέον δηµοφιλή Μνηµεία Παγκόσµιας Πολιτιστικής Κληρονοµιάς.

Πλήθος κόσµου από όλα τα µήκη και πλάτη της Γης συρρέει ανεξαρτήτως εποχής για να επισκεφθεί τα αξιόλογα µνηµεία της αλλά και να βιώσει στο έπακρο αυτό το άκρατο συναίσθηµα ροµαντισµού που µοιάζει να επιπλέει στα νερά της λιµνοθάλασσάς της. ΗΒενετία ισοδυναµεί άλλωστε µε ακριβώς αυτό. Το ροµάντζο είναι ίσως το πιο… εξαγώγιµο και προβεβληµένο της τουριστικό χαρτί και η αλήθεια είναι πως αν δεν είσαι δεκτικός σε τέτοιου τύπου συναισθήµατα, ενδεχοµένως να σε έκανε ευτυχέστερο η επιλογή µιας άλλης πόλης.

Όχι ότι δεν µπορεί να σε συνεπάρει µε τον αναγεννησιακό της αέρα ή µε τη γραφικότητά της, αλλά, όπως και να το κάνουµε, είναι καλύτερο αυτές τις κοσµογυρισµένες εικόνες µε τις γόνδολες στα κανάλια και τις ακούραστες σερενάτες να ηχούν στον αέρα να τις µοιράζεσαι µε κάποιον πιο ιδιαίτερο για εσένα.


Μασσαλία, Γαλλία



Κάθε πρωί υπάρχει ένα δρομολόγιο τρένου που συνδέει τη Βενετία με τη Μασσαλία, τη σημαντικότερη πόλη λιμάνι της Γαλλίας. Η πόλη εξυμνείται στον εθνικό ύμνο της Γαλλίας, τη «Μασσαλιώτιδα» που ονομάστηκε έτσι από τους Μασσαλιώτες στρατιώτες που τραγουδούσαν τον ύμνο στους δρόμους του Παρισιού.

Αποτελεί σταυροδρόμι πολιτισμών και πληθυσμών λόγω της γεωγραφικής της θέσης συνδυάζοντας απαράμιλλα το στυλ με την ιστορία. Τα ιστορικά μνημεία συνυπάρχουν με τα μοντέρνα κτίρια, ενώ το παλιό λιμάνι στολίζουν γραφικά σπίτια στο χρώμα της τερακότας.

Το διάσημο κάστρο – φυλακή Chateau d’If βρίσκεται στον κόλπο που περιβάλλεται από τα φρούρια Σεν Νικολά και Σεν Ζαν και αποτέλεσε το 1845 πηγή έμπνευσης για το μυθιστόρημα «Κόμης Μοντεχρήστος» του Αλέξανδρου Δουμά.

Στον ιστορικό δρόμο La Canebiere, που αποτελούσε τον παράδεισο της υψηλής κοινωνίας της εποχής, θα ανακαλύψετε την τοπική κουζίνα της Μασσαλίας.

Η «καλή μητέρα», όπως αποκαλούν οι ντόπιοι τον ναό Notre-Dame de la Garde βρίσκεται στο ψηλότερο φυσικό σημείο της πόλης. Χρονολογείται από το 1864 και την κορυφή των καμπαναριών του στολίζει το άγαλμα της Παναγίας με το βρέφος.

Αξίζει να επισκεφθείτε το φρούριο του Αγίου Ιωάννη και τους μεσογειακούς κήπους του και το μουσείο των «Ρωμαϊκών Αποβαθρών» που βρίσκεται πάνω στα ερείπια των ρωμαϊκών αποθηκών του λιμανιού και έχει χαρακτηριστεί ιστορικό μνημείο.

Η Μασσαλία αποτελεί ιδανικό προορισμό για τους λάτρεις της τέχνης. Οι γκαλερί, τα μουσεία και η περίφημη όπερα της προσφέρουν μια ιδιαίτερη καλλιτεχνική πνοή στην πόλη.


Βαρκελώνη, Ισπανία



Ένα δρομολόγιο του τρένου κάθε πρωί θα σας μεταφέρει σε λίγες ώρες στη Βαρκελωνη. Η Βαρκελώνη είναι μια πόλη πλούσια σε πολιτιστικά αξιοθέατα για να θαυμάσει κανείς. Επίσης είναι από τις ευρωπαϊκές πόλεις που προσφέρονται περισσότερο για περιηγήσεις με τα πόδια καθώς η έκταση του κέντρου της δεν είναι μεγάλη, διαθέτει πλατιές λεωφόρους και πολλούς πεζόδρομους. Ακόμη, διαθέτει πολλές στάσεις μετρό κατά μήκος της πόλης σε περίπτωση που κάποιος κουραστεί.

Μοναδική αρχιτεκτονική, ιστορικά μνημεία, καλλιτεχνική κληρονομιά, ποδόσφαιρο, ζωντανές γειτονιές για βόλτες και nightlife αλλά και συναρπαστική γαστρονομία. Η πυκνοκατοικημένη Βαρκελώνη είναι μάλλον η πιο κοσμοπολίτικη ισπανική πόλη. Ισπανική είπαμε; Πρωτεύουσα της Καταλονίας, για να είμαστε πολιτικά ορθοί, αφού οι ντόπιοι θεωρούν την περιφέρεια ξεχωριστή χώρα και μιλούν τη δική τους γλώσσα. Αλλάζοντας τελείως πρόσωπο μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες, η πόλη είναι ταυτόχρονα παραδοσιακή και σύγχρονη, νεανική και κλασική, low budget και classy. Κινείται και αναπνέει μέσα σε μεσαιωνικά παλάτια, καθεδρικούς ναούς, καλντερίμια αλλά και σε φαρδιούς, πολυσύχναστους δρόμους και καταπληκτικά κτίρια ( δείγματα του μοντερνισμού του τέλους του 19ου αιώνα ).

Περιπλανηθείτε στην Παλιά Πόλη, στο Barrio Gotico ( Γοτθική Συνοικία ), και νιώστε τη μυστηριακή ατμόσφαιρα του Μεσαίωνα, περπατήστε στη Ramblas και περάστε ώρες ολόκληρες στην Boqueria, μία από τις καλύτερες αγορές τροφίμων της Ευρώπης. Κατόπιν επισκεφθείτε τη συνοικία Eixample για να θαυμάσετε τα κτίρια μοντερνιστών αρχιτεκτόνων και, τέλος, ανεβείτε στο λόφο του Montjuic για τα μουσεία, για μια ματιά στις ολυμπιακές εγκαταστάσεις και για τη θέα της πόλης από ψηλά. Must είναι επίσης η βόλτα στην ξύλινη προκυμαία του λιμανιού, το Maremagnum και την Barceloneta, την πάλαι ποτέ συνοικία των ψαράδων και των εργατών, όπου θα βρείτε ωραίες ταβέρνες με θαλασσινά. Άλλωστε, το καλό φαγητό και οι βόλτες για tapas και κρασί αποτελούν σημαντικό κομμάτι αυτής της ταξιδιωτικής εμπειρίας.
Οι καλύτερες προσφορές ξενοδοχείων στην Ελλάδα!Κάντε κλικ εδώ!
Taxidia Zohs

Το μοναδικό ζαχαροπλαστείο της Αθήνας που φτιάχνει όλα του τα γλυκά χωρίς ίχνος ζάχαρης



Μια patisserie αλλιώτικη από τις άλλες, αφού εδώ όλα τα γλυκά φτιάχνονται με στέβια και ελάχιστα λιπαρά και -το καλύτερο!- έχουν υπέροχη γεύση!

Στο κέντρο της φιλοσοφίας της Slim Bites είναι τα χειροποίητα, ολιγοθερμιδικά γλυκά, οι συνταγές των οποίων βασίζονται στη γαλλική ζαχαροπλαστική, χωρίς πάντως να λείπουν και οι επιρροές από τον υπόλοιπο κόσμο.



Με μότο το «Γλυκό από την Αρχή», η εταιρεία βασίζεται στον παραδοσιακό τρόπο παρασκευής γλυκισμάτων, χωρίς την χρήση έτοιμων μιγμάτων και συντηρητικών. Στα καταστήματά της (Ψυχικό, Κολωνάκι,Βριλήσσια, Γλυφάδα) θα βρείτε μια πλούσια ποικιλία γλυκισμάτων, που ενδείκνυται αν ακολουθείτε μια ποιοτική διατροφή ή κάνετε συγκεκριμένη δίαιτα, ενώ υπάρχουν πολλές επιλογές και για όσους ακολουθούν ειδικά πρόγραμμα διατροφής για λόγους υγείας (σακχαρώδης διαβήτης κτλ).



Πρόσφατα μάλιστα δημιουργήθηκε και μια νέα σειρά για αυτούς που δεν τους επιτρέπεται να εντάξουν στη δίαιτα τους τη γλουτένη, το αυγό και την λακτόζη. Μια καινοτομία των καταστημάτων είναι πως κάθε γλυκό παρουσιάζεται θερμιδομετρημένο, ώστε ο καταναλωτής να γνωρίζει τι είναι κατάλληλο για τον ίδιο να αγοράσει.



Δοκιμάστε επίσης τις μαρμελάδες, με φρέσκα ελληνικά φρούτα διαλεγμένα στην καλύτερή τους στιγμή, μόνο με φυσικά συστατικά, χωρίς προσθήκη ζάχαρης, πρόσθετα, αρώματα, χρώματα ή συντηρητικά. H μεγάλη περιεκτικότητα φρούτου δίνει στις μαρμελάδες εξαιρετική γεύση, σπιτική υφή, υψηλή θρεπτική αξία αλλά ελάχιστες θερμίδες για να συνοδεύσετε το πρωινό σας.



Φυσικά υπάρχει μια μεγάλη ποικιλία από σοκολατάκια, με σοκολάτα Βελγίου, αλλά και σοκολάτες χειροποίητες με στέβια που θα βρείτε σε μια ιδιαίτερη συσκευασία σε αρκετές γεύσεις: bitter, bitter γεμιστή με πορτοκάλι, γάλακτος με ακατέργαστο κακάο και γάλακτος γεμιστή με φυστικοβούτυρο.



Αν πάλι προτιμάτε τις αλμυρές γεύσεις, μπορείτε να δοκιμάσετε τις τάρτες και τα cupcakes με frosting γιαουρτιού και να τα συνοδεύσετε με ένα δροσερό cocktail margarita, που σερβίρεται σε τέσσερις διαφορετικές γεύσεις: sorbet λεμόνι με βασιλικό, sorbet βατόμουρο, sorbet μάνγκο και sorbet σοκολάτα.



Επίσης αν θέλετε μπορείτε να κάνετε τη δική σας παραγγελία ή να αναθέσετε το catering για εκδηλώσεις, όπως γάμους, βαφτίσεις κτλ.
Οι καλύτερες προσφορές ξενοδοχείων στην Ελλάδα!Κάντε κλικ εδώ!
Taxidia Zohs

Το μυστικό του Λέντζου: Η θρυλική καφετέρια που έφτιαχνε τον καλύτερο φραπέ στην Ελλάδα



Η συνταγή παρέμενε επτασφράγιστο μυστικό επί σειρά ετών. Και τι δεν είχε ειπωθεί από στόμα σε στόμα. Κρέμα γάλακτος, αβγό, μπέικιν πάουντερ ακόμα και μαρένγκα επινοήθηκαν από τον αστικό μύθο ως συστατικά της επιτυχίας.

Λογικό να αναζητάει ο ντουνιάς το ανομολόγητο «τρικ» του καλύτερου φραπέ της Ελλάδας. Πηχτός όσο κανείς και… ατελείωτος, ένιωθες ότι σε πείσμα της κάθε τελευταίας ρουφιάς έβγαιναν από τα βάθη του ποτηριού άλλες δύο.

Ο φραπές του θρυλικού Λέντζου έμοιαζε με… σνακ. Κι όσο το μυστικό βάσταγε, τόσο οι Παγκρατιώτες ξημεροβραδιάζονταν στις καρέκλες της οδού Ευτυχίδου για να απολαύσουν αυτό που δεν μπορούσαν να πιουν αλλού (και με καμία δύναμη να φτιάξουν στο σπίτι τους).

Παγκρατιώτες είπαμε; Λάθος! Μολονότι η καφετέρια ποτέ δεν έθελξε με το περιβάλλον της (κάθε άλλο μάλιστα), προσέλκυε πελάτες από κάθε γωνιά της Αττικής. Από τις 5 η ώρα το πρωί που άνοιγε μέχρι τις 2-3 τα χαράματα της επομένης, ο Λέντζος σέρβιρε εκατοντάδες καφέδες για τους αστυνομικούς και τους οδηγούς του ΕΚΑΒ που πέρναγαν πρωί-πρωί και ακολούθως τους κοπανατζήδες μαθητές, έως ότου γεμίσει από ανθρώπους πάσης ηλικίας και προέλευσης.



Σήμα κατατεθέν για ραντεβού, αποτέλεσε μεταξύ άλλων αγαπημένο στέκι της μεγάλης ομάδας μπάσκετ του Παγκρατίου στα τέλη της δεκαετίας του ’80 και τις αρχές του ’90.

Ο ιδιοκτήτης Χρήστος Λέντζος έγινε πιο διάσημος ακόμα και από τον εφευρέτη του εθνικού μας ροφήματος. Ο Δημήτρης Βακόνδιος τον λάνσαρε το 1957, αντικαθιστώντας τη σοκολάτα με τον καφέ, ο Λέντζος όμως θα έκανε τη διαφορά, δημιουργώντας το μύθο της καφετέριας του.

«Το μαγαζί ξεκίνησε ως ζαχαροπλαστείο πολυτελείας το 1964. Φτιάχναμε πολύ ωραίες πάστες και τις σερβίραμε στον κόσμο μαζί με το καφεδάκι του. Μια ημέρα είχα μπει πίσω από τον μπουφέ επειδή έλειπε μια κοπέλα με άδεια. Εκεί που καθόμουν, πειραματιζόμουν και μου ήρθε η ιδέα να ανακατέψω στο μίξερ τον καφέ με διαφορετική δοσολογία. Αυτό ήταν! Ο πρώτος φραπέ α λα Λέντζος σερβιρίστηκε και από τότε έγινε ανάρπαστος», έχει πει ο ίδιος.

Προς ενημέρωση των νεότερων, και όσων δεν έτυχε γενικώς να δοκιμάσουν, επρόκειτο για ένα πολύ δυνατό καφέ με πλούσια γεύση, που έφερνε κάτι σε τιραμισού. Ο αφρός του ήταν τόσο πυκνός που κοβόταν με το μαχαίρι.



Κρυφά συστατικά δεν υπήρχαν όμως. Το μυστικό ήταν η αφθονία σε καφέ και ζάχαρη και το χτύπημα σε μεγάλο γυάλινο και όχι πλαστικό μπλέντερ για αρκετή ώρα. Χρειάστηκε να περάσουν 55 ολόκληρα χρόνια για να αποκαλυφθεί.

Η χονδρική συσκευασία νεσκαφέ των 2,5 κιλών υπολογίζεται ότι αντιστοιχεί στις καφετέριες σε 1.000 δόσεις καφέ. «Eγώ δεν βγάζω ούτε 400. Oι υπόλοιποι τσιγκουνεύονται τη δόση. Ετοιμάζω ένα γλυκό μείγμα και για τον μέτριο προσθέτω έξτρα καφέ από πάνω», είχε πει ο Χρήστος Λέντζος, λίγο καιρό προτού κλείσει το μαγαζί.



Η δοσολογία ήταν μια και κάτι κουταλιά της σούπας νέσκαφε και μια γεμάτη ζάχαρη. Όλοι οι καφέδες έβγαιναν γλυκοί από το μπλέντερ και ήταν οι μεγάλες δόσεις και το καλό χτύπημα που δημιουργούσαν αυτό το πλούσιο, πηχτό μείγμα. Για όσους ήθελαν μέτριο ο Λέντζος προσέθετε μια κουταλιά καφέ από πάνω -γνωστό και ως «καπέλο»- για να μειώσει τη γλύκα. Σκέτο καφέ δεν σέρβιρε, γιατί η κρέμα ήθελε ζάχαρη για να γίνει!

Η καφετέρια έκλεισε το Φεβρουάριο του 2013, όταν ο κυρ Χρήστος ήταν 79 ετών. Λίγο η επιδρομή του εσπρέσο, λίγο η έλλειψη ανακαίνισης και το άνοιγμα νέων μαγαζιών που λειτούργησαν ως στέκια, συνέθεσαν την απόφαση για το λουκέτο. Από κοντά και τα χρέη που είχαν δημιουργηθεί.

Από το 1982 όμως το μαγαζί είχε γίνει τραγούδι. Σε στίχους του Μάνου Ρασούλη και μουσική του Χρήστου Νικολόπουλου, που το τραγούδησε ο Δημήτρης Κοντογιάννης.



«Καθόμουνα στου Λέντζου και έπινα καφέ. Και βλέπω έναν τύπο μαζί με σένανε. Και σκύβω το κεφάλι να μη με δεις εσύ. Θολώνει το μυαλό μου και σκίζεται η Γη. Τριγύρω κουβεντιάζανε για τα πολιτικά και πώς ο Μαύρος σούταρε δοκάρι την μπαλιά. Κι εγώ ο μαύρος τώρα δα βλέπω πως μια στιγμή, να σβήσει η ζωή μου ήτανε αρκετή. Τ’ Αγίου Βαλεντίνου, αχ πίκρα και καημέ, καθόμουνα στου Λέντζου και έπινα καφέ…»

Όπως έχει δηλώσει ο γνωστός λαϊκός ερμηνευτής, το τραγούδι είναι βιωματικό και γράφτηκε από τον Ρασούλη αφότου του συνέβη αυτό που περιγράφεται. Ήταν θαμώνας του μαγαζιού και το περιστατικό έλαβε χώρα ανήμερα του Αγίου Βαλεντίνου το ’82.

Αν μοιραστείτε κάποτε αυτή την ιστορία, μην την πείτε… μονορούφι. Μόνο γουλιά-γουλιά της πρέπει, παρέα με έναν παγωμένο, βαρύ φραπέ. Κατά προτίμηση βέβαια με γεύση γλυκιά, όπως η ανάμνηση που θα συνοδεύει πάντα το πιο cult καφενείο της Αττικής.



[menshouse]
Οι καλύτερες προσφορές ξενοδοχείων στην Ελλάδα!Κάντε κλικ εδώ!
Taxidia Zohs

Μικρές πασχαλινές λεπτομέρειες που ίσως δεν γνωρίζετε...







Η Κυριακή του Πάσχα καταφτάνει ολοταχώς ως η κορύφωση της Μεγάλης Εβδομάδας και των Παθών του Ιησού.

Η μεγάλη γιορτή της χριστιανοσύνης που αποτίνει φόρο τιμής στον θάνατο και την ανάσταση του Θεανθρώπου λειτουργεί ως διαχρονική υπόμνηση στην υπέρτατη θυσία του Σωτήρα για χάρη της ανθρωπότητας.

Η κορυφαία στιγμή της χριστιανικής παράδοσης με τα λαμπρά έθιμα και τη μακραίωνη ιστορία είναι ταυτοχρόνως μια γιορτή για όλη την οικογένεια, καθώς όλοι συμμετέχουν με τον τρόπο τους σε ένα έθιμο που στις μέρες μας έχει μετατραπεί σε έναν από τους κινητήριους μοχλούς της εμπορικής δραστηριότητας.

Αν η εμπορευματοποίηση του Πάσχα το έχει μετατρέψει σε μια εκδήλωση λαιμαργίας, αυτό μένει να απαντηθεί από τον καθέναν προσωπικά…

Το Πάσχα είναι η παλιότερη χριστιανική γιορτή

Το Πάσχα είναι η εκδήλωση μνήμης για τα θεία πάθη του Ιησού Χριστού και την ανάστασή του τρεις μέρες μετά τη σταύρωση. Ήταν η πρώτη γιορτή της χριστιανοσύνης και η μεγαλύτερη στιγμή του εκκλησιαστικού χρόνου. Ταυτοχρόνως, είναι η παλιότερη γιορτή που καθιερώθηκε ποτέ στον αρχαίο χριστιανικό κόσμο…

Γιατί το Πάσχα είναι κινητή εορτή;

Το Πάσχα ήταν ανέκαθεν κινητή γιορτή, ήδη από τις μέρες των Πρωτοχριστιανών, καθώς η Κυριακή του Πάσχα είχε καθοριστεί να είναι η πρώτη Κυριακή μετά την πρώτη πανσέληνο της Εαρινής Ισημερίας (21 Μαρτίου). Δεν ήταν βέβαια ποτέ η πρώτη πραγματική πανσέληνος, αλλά η «εκκλησιαστική πανσέληνος», όπως καθορίστηκε από την Πρώτη Σύνοδο της Νίκαιας το 325 π.Χ. που όρισε την ημερομηνία εορτασμού του Πάσχα. Κι έτσι η Κυριακή του Πάσχα καθορίστηκε κάπου μεταξύ 22 Μαρτίου και 25 Απριλίου.

Γιατί ορθόδοξοι και καθολικοί γιορτάζουν το Πάσχα σε διαφορετικές ημερομηνίες;

Όπως είπαμε, το Πάσχα βασίζεται στον σεληνιακό κύκλο, κι έτσι δεν είναι ποτέ σταθερό. Τα θεία πάθη μνημονεύονται μάλιστα βδομάδες αργότερα στην ορθόδοξη χριστιανική πίστη από την καθολική, αν και εδώ η διαφοροποίηση έχει να κάνει με τις εσωτερικές διαφορές του Ιουλιανού και του Γρηγοριανού Ημερολογίου. Οι δυτικές εκκλησίες (καθολικοί και προτεστάντες) ακολουθούν πια το Γρηγοριανό Ημερολόγιο, ενώ η ανατολική εκκλησία συνεχίζει να βασίζεται στο Ιουλιανό. Για την ορθόδοξη μάλιστα πίστη, το Πάσχα σηματοδοτεί την έναρξη του νέου εκκλησιαστικού χρόνου…

Το βάψιμο των αυγών

Διαφορές υπάρχουν επίσης και στο βάψιμο των αυγών, αν και το έθιμο προέρχεται ενδεχομένως από την ορθόδοξη παράδοση. Ήταν οι ορθόδοξες ρωσικές και ουκρανικές κοινότητες Καναδά και ΗΠΑ που έφεραν στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού το έθιμο της βαφής των αυγών, που αποκαλούσαν «pysanka» (και «pysanky» στον πληθυντικό). Στην τσαρική Ρωσία μάλιστα το έθιμο της διακόσμησης των πασχαλινών αυγών είχε μετατραπεί σε τέτοια τέχνη που ενέπνευσε ακόμα και τον Πέτερ Καρλ Φαμπερζέ! Οι ορθόδοξοι τα βάφουν κόκκινα, ως υπόμνηση στο αίμα του Ιησού αλλά και τον θρίαμβό του έναντι του θανάτου…

Το Πάσχα είναι άρρηκτα -και παγανιστικά- συνδεδεμένο με το αυγό

Το πασχαλινό έθιμο της βαφής, του τσουγκρίσματος αλλά και της ανταλλαγής των αυγών συναντάται σε όλο τον χριστιανικό κόσμο, έχοντας τις ρίζες του σε παγανιστικές τελετές των Αιγυπτίων, των Περσών, των Γαλατών, των Ελλήνων και των Ρωμαίων, για τους οποίους το αυγό ήταν το μεγάλο σύμβολο της ζωής. Το αυγό ως σύμβολο αναγέννησης και δημιουργίας ενυπήρχε στους πολιτισμούς της οικουμένης πολύ πριν από την έλευση του χριστιανισμού, καθώς ήταν διαχρονικά το αρχαίο σύμβολο της γονιμότητας, της γέννησης και της αναδημιουργίας…

Το Πάσχα ως γιορτή του εμπορικού κόσμου

Στις ΗΠΑ και μόνο, κατά τη γιορτή του Πάσχα υπολογίζεται ότι ξοδεύονται περισσότερα από 14,7 δισ. δολάρια! Το μέσο νοικοκυριό δαπανά 131 δολάρια τις εορταστικές ημέρες του Πάσχα, κάνοντας πολλούς να διαμαρτύρονται ότι έχει χαθεί το λιτό χριστιανικό πνεύμα της γιορτής…

Το Πάσχα ως σοκολατένια φρενίτιδα

Κάθε παιδάκι στην Αγγλία καταβροχθίζει κατά μέσο όρο 8,8 σοκολατένια πασχαλινά αυγά τις ημέρες του Πάσχα, τη διπλάσια δηλαδή προτεινόμενη θερμιδική πρόσληψη ανά βδομάδα! Όσο για τη σοκολατένια αγορά της Βρετανίας, οι πωλήσεις τις ημέρες του Πάσχα αντιπροσωπεύουν το 10% της ετήσιας πορείας της…

Το Πάσχα και οι αργίες του

Η Μεγάλη Παρασκευή είναι αργία για τον χριστιανικό κόσμο, αν και εδώ το έθιμο παραείναι ελαστικό, αφουγκραζόμενο λες τις ανάγκες της κοσμικής αγοράς. Στις ΗΠΑ, για παράδειγμα, μόλις 12 από τις 50 πολιτείες αναγνωρίζουν τη Μεγάλη Παρασκευή ως γιορτή…

Το παράξενο έθιμο της βαφής των κοτόπουλων

Ένα σχετικά βάρβαρο έθιμο ίσχυε στην Αμερική αλλά και αλλού στον δυτικό χριστιανικό κόσμο και είχε να κάνει με την εορταστική βαφή των κοτόπουλων κατά τις ημέρες του Πάσχα. Παρά το γεγονός ότι οι μισές αμερικανικές πολιτείες έχουν απαγορεύσει το παράξενο έθιμο εδώ και 45 χρόνια, η Φλόριντα το επανέφερε πρόσφατα με πάσα τιμή…

Η εμπορευματοποίηση του Πάσχα

Είναι γεγονός ότι το Πάσχα έχει υποστεί μεγάλη ιστορική εξέλιξη στο διάβα του χρόνου, φτάνοντας στις μέρες μας εντελώς αλλαγμένο. Ιδιαίτερα μετά τα μέσα του 19ου αιώνα, όταν η ζαχαροπλαστική πήρε τον πρώτο λόγο και άρχισε να φτιάχνει σωρεία πασχαλινών λιχουδιών (αρχής γενομένης από τη δεκαετία του 1870), το Πάσχα άλλαξε ολότελα και δεν θύμιζε πια σε τίποτα την ταπεινή χριστιανική γιορτή του παρελθόντος.

Μια τεράστια πληθώρα εντελώς νέων πασχαλινών γλυκών κοσμούσε πια τις προθήκες των δυτικών καταστημάτων, όταν η σοκολάτα επιστρατεύτηκε να καλύψει την οικονομική δυσπραγία: εκεί που τα πανάκριβα σοκολατοειδή πωλούνταν αποκλειστικά σχεδόν τα Χριστούγεννα, οι ζαχαροπλάστες βρήκαν μια νέα και αναπάντεχη αγορά το Πάσχα, όταν η σοκολάτα τους κάλυψε όλα τα πασχαλινά έθιμα της δυτικής εκκλησίας, από τα αυγά μέχρι και τα λαγουδάκια. Σήμερα το Πάσχα είναι η σημαντικότερη περίοδος για τις πωλήσεις ζαχαρωτών και γλυκισμάτων, αφού μέχρι και βρώσιμους σταυρούς θα βρει κανείς στα ζαχαροπλαστεία της οικουμένης…
Οι καλύτερες προσφορές ξενοδοχείων στην Ελλάδα!Κάντε κλικ εδώ!
Taxidia Zohs

Πάσχα στην Ελλάδα: Αυτοί είναι οι δημοφιλέστεροι προορισμοί



Θετικά μηνύματα καταγράφονται στη ζήτηση των Ελλήνων εκδρομέων για ταξίδια την εφετινή περίοδο του Πάσχα.

Σύμφωνα με τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία της Ομοσπονδίας Ελληνικών Συνδέσμων Γραφείων Ταξιδίων & Τουρισμού, FedHATTA, η ζήτηση των Ελλήνων για ταξίδια αυτό το Πάσχα είναι αυξημένη για το σύνολο των παραδοσιακά καθιερωμένων για τις πασχαλινές εορτές προορισμών, και σε μεγάλο βαθμό οι προτιμήσεις στρέφονται, προς περιοχές όπου πραγματοποιούνται οδικές εκδρομές και προσεγγίζονται εύκολα με αυτοκίνητο.

«Η ζήτηση για το Πάσχα είναι δεδομένη. Παρόλ’ αυτά, η ταξιδιωτική κίνηση των Ελλήνων φέτος δεν είναι ενδεικτική, καθώς το Πάσχα είναι νωρίς», επισημαίνει ο πρόεδρος της FedHATTA, Λύσσανδρος Τσιλίδης.

Δημοφιλέστεροι προορισμοί

Στους δημοφιλέστερους προορισμούς και φέτος είναι η Πελοπόννησος, η οποία αναδεικνύεται για μεγάλο μέρος των Ελλήνων ταξιδιωτών πρώτη επιλογή για το σύνολο της εορταστικής περιόδου, και ακολουθούν το Πήλιο, τα Τζουμέρκα, τα Ζαγοροχώρια και ο Πλαταμώνας.
Μεγάλη αύξηση παρατηρείται στα Επτάνησα, με μεγάλη πρωταγωνίστρια και φέτος την Κέρκυρα, ενώ ξεχωρίζει και η Κρήτη (Χανιά, Ρέθυμνο).



Οι Έλληνες ταξιδιώτες δείχνουν για άλλη μια χρονιά προτίμηση σε ελληνικούς προορισμούς με ξεχωριστά πασχαλινά ήθη και έθιμα, αλλά και έντονο τοπικό χαρακτήρα. Εκτός από την Κέρκυρα, τέτοιοι προορισμοί είναι το Λεωνίδιο, η Χίος, η Ύδρα, η Πάρος, η Ρόδος, η Σύρος, η Τήνος, οι Σποράδες αλλά και η δυτική Μακεδονία.

Στο ίδιο μήκος κύματος, ο αντιπεριφερειάρχης τουρισμού των Ιονίων Νήσων, Σπύρος Γαλιατσάτος, επισημαίνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι ήδη η τουριστική κίνηση ξεκίνησε πολύ θετικά και οι πληρότητες στα ξενοδοχεία, που ήδη άνοιξαν, θα αγγίζουν το μέγιστο την περίοδο του Πάσχα.

Είναι χαρακτηριστικό ότι στην Κεφαλλονιά μετά από 15 χρόνια θα ξεκινήσουν πτήσεις από τη Γερμανία και για το λόγο αυτό προγραμματίστηκε τελετή υποδοχής.
Η γερμανική αγορά, σημειώνει ο κ. Γαλιατσάτος, θα κινηθεί με άνοδο 30% σε σχέση με πέρυσι και εκτιμά ότι εφέτος θα υπάρχει και σημαντική επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου.



Αντίστοιχη, εκτίμηση αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ και ο Λύσσανδρος Τσιλίδης, όπου μετά τη διεθνή τουριστική έκθεση στο Βερολίνο, ανάφερε ότι την εφετεινή χρονιά παρατηρείται άνθιση των αγορών της Ασίας, της Αμερικής, του Καναδά του Ισραήλ και της Μεσογείου γενικότερα, γεγονός που θέτει τις βάσεις για σημαντική επιμήκυνση της περιόδου. «Η Ελλάδα είναι στην κορυφή των προτιμήσεων για τους τουρίστες από το Ισραήλ», αναφέρει ο κ. Τσιλίδης και τονίζει ότι «οι εν λόγω επισκέπτες έρχονται στη χώρα μας καθ'ολη τη διάρκεια του έτους». Την ίδια στιγμή η Ομοσπονδία μέσω του προγράμματος 'Δώδεκα' προωθεί προορισμούς πέραν των παραδοσιακών, όπως: Βόρειο Αιγαίο, Μικρές Κυκλάδες, Πήλιο, κλπ.



Η «αποκάλυψη» της Πάτμου

Για όσους, ωστόσο, θέλουν να βιώσουν ένα διαφορετικό Πάσχα, με έθιμα που δεν συναντώνται σε άλλους ελληνικούς προορισμούς, ο δήμαρχος της Πάτμου, Γρηγόρης Στώικος, προσκαλεί μέσω του ΑΠΕ-ΜΠΕ τους Έλληνες, και όχι μόνο, υποψήφιους εκδρομείς, να επισκεφτούν το ιερό νησί της Αποκάλυψης και να ζήσουν από κοντά το δρώμενο της αναπαράστασης του «Μυστικού Δείπνου» που λαμβάνει χώρα τη Μεγάλη Πέμπτη.
Όπως σημειώνει, κάτι αντίστοιχο πραγματοποιείται μόνο στα Ιεροσόλυμα. Κάθε χρόνο η Πάτμος δέχεται 250.000 επισκέπτες και η εκτίμηση είναι ότι και φέτος θα κινηθούν ανοδικά οι αφίξεις στο νησί που διακρίνεται για την ιερότητα του, την αυθεντικότητα του και την αρχιτεκτονική του, σύμφωνα με τον δήμαρχο.

πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Οι καλύτερες προσφορές ξενοδοχείων στην Ελλάδα!Κάντε κλικ εδώ!
Taxidia Zohs

Μια βόλτα στο παρελθόν: Καστέλλα-Πασαλιμάνι με παλιά λεωφορεία και τρόλεϊ [εικόνες]







Μια βόλτα στο παρελθόν με συγκοινωνίες της παλιάς εποχής έδωσε σήμερα την ευκαιρία σε πολλούς κατοίκους του Πειραιά ο ΗΛΠΑΠ.

Συγκεκριμένα έδωσε την ευκαιρία στους κάτοικους της πόλης να επισκεφθούν το αμαξοστάσιο στην Καστέλλα και να θυμηθούν τα παλιά οχήματα που μετέφεραν τους επιβάτες στην Αθήνα και Πειραιά.

Εν συνεχεία δρομολόγησε τρία από αυτά (δυο τρόλεϊ και ένα Μπλε λεωφορείο) στην γραμμή Καστέλλα -Πασαλιμάνι.

Από τους εκατοντάδες επισκέπτες που βρέθηκαν στο αμαξοστάσιο, λίγοι ήταν οι τυχεροί που απόλαυσαν την διαδρομή τελικά, λόγω της μικρής χωρητικότητας. Έτσι, διασχίζοντας την Καστέλλα και χωρίς στάσεις, τα τρόλεϊ και το λεωφορείο κατέληξαν στο Πασαλιμάνι όπου και εκεί περίμεναν πολλοί επισκέπτες - κυρίως νέοι στην ηλικία που δεν είχαν την ευκαιρία να τα γνωρίσουν. Μπήκαν λοιπόν στο εσωτερικό των οχημάτων για να δουν από κοντά τις θέσεις εισπρακτόρων τα μεγάλα τιμόνια τις σιδερένιες θέσεις καθώς και τα διαφορετικού τύπου παράθυρα, τις χειρολαβές και όλα όσα συνέθεταν την ρετρό ατμόσφαιρα των παλαιών Μέσων Μεταφοράς.



Φωτογραφίες: ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΟΝΗΣ//EUROKINISSI
Οι καλύτερες προσφορές ξενοδοχείων στην Ελλάδα!Κάντε κλικ εδώ!
Taxidia Zohs

Ένα από τα μεγαλύτερα ποτάμια σπήλαια του κόσμου βρίσκεται στην Ελλάδα







Μοναδική ομορφιά.. Ελλάδα πανέμορφη!

Το Σπήλαιο των Πηγών του ποταμού Αγγίτη, στο Δ. Δ. Κοκκινογείων, βρίσκεται σε απόσταση 23 χλμ. από την πόλη της Δράμας και είναι το μοναδικό αξιοποιημένο ποτάμιο Σπήλαιο στον ελλαδικό χώρο.

Πρόκειται για έναν επιμήκη αλλά όχι ευθύγραμμο αγωγό που δημιουργήθηκε από τη διάβρωση των ασβεστολιθικών πετρωμάτων του Φαλακρού Όρους. Σε ένα ταξίδι 12 χλμ. που αρχίζει εδώ και χιλιάδες χρόνια από τις καταβόθρες της κλειστής λεκάνης του Νευροκοπίου όπου συγκεντρώνεται το νερό από τα χιόνια του χειμώνα και τις βροχές, μεταφέρεται ο υγρός θησαυρός μέχρι την δραμινή πεδιάδα.

Το σπήλαιο στάθηκε πέρασμα ή καταφύγιο ζώων και ανθρώπων σε διάφορες εποχές. Κοντά στην σημερινή είσοδο για τους επισκέπτες, η αρχαιολογική σκαπάνη έφερε στο φως σημαντικά παλαιολιθικά και παλαιοντολογικά ευρήματα τα οποία βρίσκονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Δράμας.



Σύμφωνα με τις πληροφορίες που δίνουν τα οστά, πριν από 30.000 χρόνια, άλογα, δασύμαλλοι ρινόκεροι, μαμούθ, ελάφια, μεγάκεροι, άρκτοι των σπηλαίων, ίσως και αίγαγροι παγιδεύτηκαν στη θέση που βρέθηκαν.

Ανθρώπινη παρουσία στο χώρο του σπηλαίου είναι γνωστή ήδη από τους προϊστορικούς χρόνους. Στην μεγαλοπρεπή «Αίθουσα του Τροχού», το μόνο προσβάσιμο τμήμα μέχρι το 1978, βρέθηκαν τέσσερις εστίες προϊστορικών κτηνοτρόφων, υπολείμματα από πήλινα οικιακά σκεύη, εργαλεία, κοσμήματα από θαλασσινά κοχύλια και πήλινα σφενδάμια για την προετοιμασία του νήματος για ύφανση, χρονολογημένα την 4η π.Χ. χιλιετία. Από άλλα ευρήματα ανθρώπινη παρουσία μαρτυρείται μέχρι και τα μεταβυζαντινά χρόνια.

Στην κορυφή του λόφου πάνω από το Σπήλαιο, κτίστηκε οχύρωση στα ύστερα ρωμαϊκά ή βυζαντινά χρόνια. Έχοντας σε αρκετά σημεία ύψος 1 έως 3μ. και πάχος 1,30μ., έδινε τη δυνατότητα στους κατοίκους – πιθανόν του οικισμού που βρέθηκε στη δεξιά όχθη του Αγγίτη – να ελέγχουν την πεδιάδα και τα περάσματα της περιοχής.

Στις γνωστές ιστορικές μαρτυρίες ο Γάλλος πρόξενος και δεινός περιηγητής Cousinery αναφέρεται πρώτος τον 18ο αιώνα στις Πηγές Αγγίτη (Sources d’ Angitas) και στη σπηλιά μέσα από την οποία ξεπηδούσε το νερό.



Το 1952 το ζεύγος Πετρόχειλου πραγματοποίησε την πρώτη εξερευνητική προσπάθεια μέσα στο σπήλαιο, έχοντας να αντιμετωπίσει την πρωτόγνωρη εμπειρία ενός υπόγειου ποταμού με στενό πέρασμα (σιφόνι).



Ωστόσο, μόλις το 1978, Έλληνες και Γάλλοι σπηλαιολόγοι καταδύθηκαν στο νερό και προχώρησαν στα πρώτα 500μ. Από τότε μέχρι σήμερα έχουν εξερευνηθεί περίπου 12 χλμ. και έχουν χαρτογραφηθεί 10 χλμ. διαδρομής.



Από το 2000, που ξεκίνησε η λειτουργία του Σπηλαίου, ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει τα πρώτα 500μ. του μοναδικού αυτού φαινομένου.

Μέσα στο Σπήλαιο με σταθερή θερμοκρασία 17ο C, ο χώρος είναι εντυπωσιακός. Καθώς ο επισκέπτης προχωρά σε διάδρομο πάνω από το ποτάμι και αντίθετα με τη ροή του νερού, παρακολουθεί στο διάκοσμο του Σπηλαίου να κυριαρχούν οι λευκοί και ερυθρόμορφοι σταλακτίτες διαφόρων μορφών.

Εξαιτίας του υγρού στοιχείου οι σταλαγμίτες είναι περιορισμένοι και ο μεγαλύτερος βρίσκεται στην εντυπωσιακή, αλλά μη επισκέψιμη ακόμη για το ευρύ κοινό, «Αίθουσα της Ακρόπολης» των 150 τ.μ. Ο πυθμένας του ποταμού καλύπτεται από διάφορα υλικά, όπως άμμο και άργιλο, των οποίων το πάχος είναι μεγαλύτερο από 10μ.

Η «Αίθουσα του Τροχού», που συνδέεται σήμερα με τον κύριο χώρο του Σπηλαίου με διάδρομο, οφείλει το όνομά της στην ύπαρξη μεγάλου υδραυλικού τροχού διαμέτρου 8μ., αρχικά ξύλινου και αργότερα σιδερένιου, ο οποίος κάλυπτε τις ανάγκες ύδρευσης και άρδευσης της περιοχής από την εποχή της Τουρκοκρατίας.



Μέσα σε αυτήν την αίθουσα εντυπωσιάζει το άνοιγμα στην οροφή, με διαστάσεις 8×12μ., πιθανή είσοδο των κατοίκων των γύρω οικισμών και μυστική πρόσβαση από την ακρόπολη πάνω από το Σπήλαιο στο ποτάμι.



Εξίσου εντυπωσιακό είναι και το τοξωτό άνοιγμα απ’ όπου ξεχύνονται με οργή τα νερά στην πεδιάδα δημιουργώντας μια όαση δροσιάς, με πλατάνια, λεύκες και ιτιές στο περιβάλλον του σπηλαίου, ιδανική για την ξεκούραση των επισκεπτών.

Μέσα στο Σπήλαιο φωλιάζουν ευκαιριακά ή ζουν μόνιμα 37 είδη ζώων, κυρίως μικροπανίδας, από τα οποία 6 είδη έγιναν γνωστά για πρώτη φορά στη διεθνή επιστημονική κοινότητα.



Βρίσκουμε ακόμη ψάρια, νυχτερίδες και κάποια μεγαλύτερα θηλαστικά όπως τη βίδρα και τον μυοκάστορα.

Δείτε το βίντεο:
Οι καλύτερες προσφορές ξενοδοχείων στην Ελλάδα!Κάντε κλικ εδώ!

TOP εβδομαδας